Klasyka nie gryzie #2: Duma i uprzedzenie - Jane Austen

Tytuł: Duma i uprzedzenie

Autor: Jane Austen

Wydawnictwo, rok wydania: Prószyński i S-ka, 2006

Ilość stron: 304

 Na początku zeszłego stulecia niezbyt zamożny ojciec pięciu córek nader często musiał zadawać sobie pytanie: kiedyż to w sąsiedztwie pojawi się jakiś odpowiedni kawaler? A kiedy już się pojawił, następowały dalsze perypetie, które Jane Austen z upodobaniem opisywała.

"Duma i uprzedzenie" uważana jest za arcydzieło w dorobku tej angielskiej pisarki, głównie dzięki zabawnym, zgoła dickensowskim opisom postaci głupich i niesympatycznych. Znajdujemy tu także melancholijną refleksję nad władzą pieniądza i znaczeniem pozycji społecznej, decydujących o życiu młodej panny; a przede wszystkim znakomity, powściągliwy styl, doskonale oddający harmonię opisywanego świata...

Cytaty z Dumy i uprzedzenia

Duma związana jest z tym, co co sami o sobie myślimy, próżność zaś z tym, co chcielibyśmy, żeby inni o nas myśleli.

Duma i uprzedzenie jest jedną z moich ulubionych powieści i co jakiś czas uwielbiam do niej powracać, by po prostu przypomnieć sobie perypetie ulubionych bohaterów. Do tego ma cudowne ekranizacje!

Jane Austen ukazuje nam życie angielskich wyższych sfer na przełomie XVIII i XIX wieku. Państwo Bennet wraz z pięcioma córkami mieszkają na wsi w majątku Longbourn. Kiedy w sąsiedztwie zamieszkuje przystojny kawaler pani Bennet chce jak najszybciej wykorzystać okazję, by ożenił się z jedną z jej córek. Jedno wydarzenie pociąga za sobą kolejne i tak następuje ciąg zabawnych perypetii.

Teraz kilka słów o bohaterach:

Elizabeth Bennet – główna bohaterka powieści i druga córka państwa Bennet. Jest inteligentna, oczytana, śmiała i bezpośrednia. Nie dba o opinie ludzi, których nie szanuje.

Elizabeth jest jedną z moich ulubionych książkowych bohaterek. Spodobała mi się jej postawa w stosunku do świata, że pomimo bycia w duszy romantyczką potrafiła racjonalnie spojrzeć na świat. Podziwiam jej bezpośredniość i szczerość oraz to, że umiała przyznać się do błędów. Raziło mnie jedynie jej uprzedzenie do niektórych, w tym pana Darcy’ego.

Najlepsze cytaty z książki "Duma i uprzedzenie" Jane Austen

 Na początku zeszłego stulecia niezbyt zamożny ojciec pięciu córek nader często musiał zadawać sobie pytanie: kiedyż to w sąsiedztwie pojawi się jakiś odpowiedni kawaler? A kiedy już się pojawił, następowały dalsze perypetie, które Jane Austen z upodobaniem opisywała.

"Duma i uprzedzenie" uważana jest za arcydzieło w dorobku tej angielskiej pisarki, głównie dzięki zabawnym, zgoła dickensowskim opisom postaci głupich i niesympatycznych. Znajdujemy tu także melancholijną refleksję nad władzą pieniądza i znaczeniem pozycji społecznej, decydujących o życiu młodej panny; a przede wszystkim znakomity, powściągliwy styl, doskonale oddający harmonię opisywanego świata...

Świat cierpi na brak mężczyzn, szczególnie tych, którzy są cokolwiek warci.

Duma związana jest z tym, co co sami o sobie myślimy, próżność zaś z tym, co chcielibyśmy, żeby inni o nas myśleli.

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

Zachowaj tylko te wspomnienia, które dają ci radość.

Książkowe zapowiedzi: Listopad 2015 (część I)

Podaruj mi miłość. 12 świątecznych opowiadań – Stephanie Perkins, Gayle Forman, David Levithan, Rainbow Rowell i inni

W te święta 12 autorów powieści dla młodzieży, m.in. Rainbow Rowell, Gayle Forman i David Levithan, przyniesie Ci najpiękniejszy prezent.

Znana piosenkarka udaje kogoś innego, by uciec przed sławą.
Skazany na prace społeczne młodociany przestępca musi wziąć udział w przygotowaniach do jasełek i zakochuje się w najbardziej nieodpowiedniej dla niego osobie.
Dziewczyna adoptowana przez Świętego Mikołaja zastanawia się, czy dla miłości jest gotowa opuścić krainę elfów…

Nieważne, skąd pochodzisz, czy jesteś elfem czy zagubionym w świecie dorosłych nastolatkiem – uwierz w magię świąt!
A jeśli nie uwierzysz – czy to oznacza, że ona nie istnieje?
Przecież wszyscy pragniemy tego samego: by ktoś podarował nam miłość.

Data wydania: 2 listopada 2015

Playlist for the Dead – Michelle Falkoff

Przychodzisz rano do kumpla i okazuje się, że nie żyje. Coś się stało po wczorajszej imprezie. Zostawił tylko playlistę z dołączoną kartką: „Dla Sama – posłuchaj, a zrozumiesz”.

Jak po tym szoku poskładać historię swego przyjaciela? Jak z kolejnych piosenek i własnych wspomnień dojść do prawdy o tym, co się działo w jego życiu? I w twoim własnym życiu – bo okazuje się, że nic nie wydarza się przypadkiem. Nic nie jest obok ciebie. Odtwarzając jego historię, zmieniasz też swoją – bo w twoim życiu pojawia się pewna zagadkowa dziewczyna.

Szczera, bolesna i fascynująca opowieść o stracie, gniewie i wyrastaniu z przyjaźni, która zawsze nas określała; o trudnym procesie tworzenia siebie na nowo; o znajdowaniu nadziei, gdy wydawałoby się, że przepadła na zawsze; o miłości, która zawsze tli się gdzieś w sercu.

Data wydania: 4 listopada 2015

Idź, postaw wartownika – Harper Lee

"Wyspą każdego człowieka, Jean Louise, jego wartownikiem jest sumienie.”

Maycomb, Alabama. Dwudziestosześcioletnia Jean Louise Finch, zwana Skautem, powraca z Nowego Jorku w rodzinne strony, do starzejącego się ojca. Na południu Stanów Zjednoczonych panuje zamęt polityczny; trwają spory wokół kwestii nadania Murzynom pełni praw obywatelskich. Powrót Jean Louise do domu staje się gorzko-słodkim doświadczeniem, gdy na jaw wychodzi bolesna prawda o jej krewnych, o mieszkańcach miasta, w którym dorastała, o ludziach najbliższych jej sercu. Wspomnienia z dzieciństwa wracają wysoką falą, lecz teraźniejszość Maycomb wystawia na ciężką próbę wszystkie prawdy i wartości, w które Skaut niezłomnie wierzyła. Szkicując zupełnie nowy portret bohaterów "Zabić drozda", powieść "Idź, postaw wartownika" jest zarazem znakomitym studium młodej kobiety wkraczającej w dorosłe życie w trudnych czasach - czasach bolesnych, ale i niezbędnych przemian, czasach rozliczenia z iluzjami przeszłości. To dziennik podróży, w której jedynym przewodnikiem jest sumienie człowieka.

Powieść "Idź, postaw wartownika" powstała w połowie lat pięćdziesiątych. Wydana dopiero dziś, pozwala nam lepiej zrozumieć i docenić talent Harper Lee. Jest niezapomnianym świadectwem mądrości, człowieczeństwa, pasji, humoru i precyzji pisarki; głęboko poruszającym dziełem sztuki, z jednej strony barwnie opisującym czasy wielkich przemian, a z drugiej uświadamiającym czytelnikowi to, jak przemożny wpływ wywarły one na świat współczesny. "Idź, postaw wartownika" nie tylko potwierdza ponadczasową wartość klasycznej powieści "Zabić drozda", ale też staje się jej nieodłącznym towarzyszem, nadając klasykowi amerykańskiej literatury nowe znaczenie, nowy kontekst i nową głębię.

Data wydania: 4 listopada 2015

Najlepsze cytaty z książki "Zabić drozda" Harper Lee

Lata trzydzieste XX wieku, małe miasteczko na południu USA. Atticus Finch, adwokat i głowa rodziny, broni młodego Murzyna oskarżonego o zgwałcenie biednej białej dziewczyny Mayelli Ewell. Prosta sprawa sądowa z powodu wszechpanującego rasizmu, urasta do rangi symbolu. W codziennej walce o równouprawnienie czarnych jak echo powraca pytanie o to, gdzie przebiegają granice ludzkiej tolerancji. Zabić drozda to wstrząsająca historia o dzieciństwie i kryzysie sumienia. Poruszająca opowieść odwołuje się do tego, co o życiu człowieka najcenniejsze: miłości, współczucia i dobroci.

Nigdy naprawdę nie zrozumie się człowieka, dopóki nie spojrzy się na sprawy z jego punktu widzenia (...) dopóki nie wejdzie się w jego skórę, nie pochodzi się w jego skórze po świecie.

Naprawdę odważnym jest się tylko wtedy, gdy się wie jeszcze przed walką, że się dostanie cięgi, ale mimo to przystępuje się do tej walki tak czy inaczej i doprowadza się ją do końca bez względu na przeszkody. Zwycięża się wtedy rzadko, ale przecież czasami się zwycięża.

Myślę, że jest tylko jeden rodzaj ludzi. Ludzie.

Drozdy nic nam nie czynią poza tym, że radują nas swoim śpiewem. Nie niszczą ogrodów, nie gnieżdżą się w szopach na kukurydzę, nie robią żadnej szkody, tylko śpiewają dla nas z głębi swoich ptasich serduszek. Dlatego właśnie grzechem jest zabić drozda.

Klasyka nie gryzie #1 - Zabić drozda - Harper Lee

Tytuł: Zabić drozda

Autor: Harper Lee

Wydawnictwo, rok wydania: Rebis, 2014 (dodruk)

Ilość stron: 424

Lata trzydzieste XX wieku, małe miasteczko na południu USA. Atticus Finch, adwokat i głowa rodziny, broni młodego Murzyna oskarżonego o zgwałcenie biednej białej dziewczyny Mayelli Ewell. Prosta sprawa sądowa z powodu wszechpanującego rasizmu, urasta do rangi symbolu. W codziennej walce o równouprawnienie czarnych jak echo powraca pytanie o to, gdzie przebiegają granice ludzkiej tolerancji. Zabić drozda to wstrząsająca historia o dzieciństwie i kryzysie sumienia. Poruszająca opowieść odwołuje się do tego, co o życiu człowieka najcenniejsze: miłości, współczucia i dobroci.

Drozdy nic nam nie czynią poza tym, że radują nas swoim śpiewem. Nie niszczą ogrodów, nie gnieżdżą się w szopach na kukurydzę, nie robią żadnej szkody, tylko śpiewają dla nas z głębi swoich ptasich serduszek. Dlatego właśnie grzechem jest zabić drozda.

Zabić drozda już na samym początku swojej sławy przeszło do gatunku klasyki, którą każdy powinien przeczytać. Z czasem okazuje się też, że problematyka utworu dotyka spraw w przeszłości, teraźniejszości i z pewnością przyszłości, więc stała się powieść ponadczasową.

Choć już w przeszłości się do niej powoli zabierałam, to wtedy nie byłam do niej przekonana. Jednak zawsze stała na półce i czekała na swoją kolej. Zabić drozda jest powieścią, do której trzeba dorosnąć i jeśli nie spodobała Wam się za pierwszym razem, to dajcie jej kolejną szansę, bo nie zawiedziecie się.

Fabuła rozgrywa się w latach 30-stych XX wieku w miasteczku o nazwie Maycomb w Alabamie. Rozpoczyna się, gdy rodzeństwo, Skaut i Jem Finch poznają Dilla, który odwiedza swoją ciotkę. Ich największą zabawą staje się wywabienie Artura „Boo” Radleya, który nie wychodzi z domu.  I tak się dzieje przez kilka lat, do czasu aż pewnego lata Atticus Finch, ojciec Skauta i Jema, broni czarnoskórego mężczyznę oskarżonego o zgwałcenie białej dziewczyny.

W tej książce porusza się nie tylko brak tolerancji i rasizm, który był na porządku dziennym w tych czasach, ale też szacunek do otaczającego nas świata, dorastania, przyjaźni, rodzicielstwa i niesprawiedliwości. Z tego też powodu jest powieścią bardzo poruszającą i dającą nowe spojrzenie na to, co się wokół nas dzieje.

Ludzie przy zdrowych zmysłach nigdy nie są dumni ze swoich talentów.

Jean Louise Finch, czyli inaczej Skaut, opowiada nam swoje wspomnienia z dzieciństwa. Opowiada o otaczającym ją świecie, zabawach z bratem i Dillem, rozmowach z ojcem, wydarzeniach oraz społeczności Maycomb. Widząc to wszystko z perspektywy kilkuletniego dziecka, które samo nie zawsze wie co się wokół niego dzieje, mamy przewagę tym, że widzimy całość wszystkich sytuacji, tym bardziej znając podłoże historyczne i społeczne. Skaut świetnie sprawdza się w roli narratora.

Niewątpliwie postacią wartą uwagi jest Atticus Finch, adwokat. Człowiek, który posiada niepojętą mądrość, ma szacunek do ludzi (nawet do tych, którzy nie zawsze mają szacunek dla niego), jest inteligentny i błyskotliwy, a dla swoich przekonań jest wiele znieść. Atticus stał się dla mnie inspirującą postacią i sądzę, że wszyscy powinniśmy brać z niego przykład.