Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Diana Gabaldon. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Diana Gabaldon. Pokaż wszystkie posty

sobota, 11 czerwca 2016

Recenzja #92: Jesienne werble - Diana Gabaldon


Tytuł: Obca #4 - Jesienne werble
Autor: Diana Gabaldon
Wydawnictwo, rok wydania: Świat Książki, 2015
Ilość stron: 1000

  Jest rok 1768. Claire, Jamie i Ian postanawiają się osiedlić w Karolinie Północnej. Rozpoczynają budowę wymarzonego domu, zakładają farmę Fraser's Ridge.
  Jest rok 1769. Brianna, gnana tęsknotą za rodzicami, przenosi się w wiek XVIII i dociera do Lallybroch, gdzie mieszka siostra Jamiego. Od niej dowiaduje się, że rodzice przebywają w Karolinie Północnej. Nie bacząc na liczne niebezpieczeństwa, wsiada na statek do Ameryki...
  Rok 1969. Brianna spędza święta z Rogerem w Inverness, Roger, poszukując tekstu starej piosenki, natrafia w materiałach źródłowych na wiadomość o pożarze we Fraser's Ridge...
  Jest rok 1971. Roger Wakefield usiłuje skontaktować się z Brianną, ale dowiaduje się, że wyjechała do Szkocji. Przypuszcza, że dziewczyna postanowiła odnaleźć rodziców i przeniosła się w czasie. Zamierza podążyć za nią...  

Recenzja Uwięzionej w bursztynie
Cytaty z Uwięzionej w bursztynie   
Recenzja Podróżniczki
Cytaty z Podrózniczki


Wybaczenie zaś nie było pojedynczym aktem, ale wymagało stałego ćwiczenia.

  Po burzliwej przeprawie przez ocean i przygodach w Indiach Zachodnich Jamie i Claire w końcu docierają do Ameryki, gdzie planują się osiedlić. Wkrótce jednak w ich życie wkracza córka, a z nią kolejne przygody i niebezpieczeństwa czyhające na Fraserów.
  Miłość Jamiego i Claire udowodniła, że przetrwa wszystko. Teraz więc mogą cieszyć się szczęśliwym pożyciem, niekiedy mając poważne rozmowy i dzieląc się wspomnieniami z tych lat, gdy się rozdzielili. Pojawia się ich córka, Brianna i w końcu mamy okazję ujrzeć całą rodzinę w komplecie. Jamie odnajduje się w roli ojca czasem lepiej, a czasem gorzej. Ojca i córkę, którzy dopiero co się poznają dzieli ponad wiek, w którym postrzeganie wielu społecznych kwestii wiele się zmieniło. Jak przystało na Fraserów, wynikają z tego ogniste kłótnie. Niemniej widać, że Jamie bezgranicznie kocha córkę i zrobiłby dla niej wszystko, co zresztą udowadnia. Z niecierpliwością wyczekiwałam na szansę przeczytania jak Jamie nawiązuje więź z Brianną i muszę przyznać, że były to bardzo wzruszające momenty.

czwartek, 17 marca 2016

Recenzja #82: Podróżniczka - Diana Gabaldon


Tytuł: Obca #3 - Podróżniczka
Autor: Diana Gabaldon
Wydawnictwo, rok wydania: Świat Książki, 2015
Ilość stron: 952 


Jest rok 1746. Szesnastego kwietnia armia króla Jerzego II rozgromiła wojska Karola Edwarda Stuarta w bitwie pod Culloden w Szkocji. Po walce Anglicy przeczesali pole bitwy, dobijając rannych. Większość tych, którzy przeżyli, stracono w Anglii, a tysiąc jeńców sprzedano jako niewolników do pracy na amerykańskich plantacjach bawełny.
Rok 1968. Claire, zagłębiając się w dokumenty z epoki i drżąc o Jamiego, usiłuje odgadnąć koleje jego losu. Czy „Czerwony Jamie” przeżył masakrę pod Culloden? Tak właśnie przypuszcza i powraca w wiek XVIII. Razem z Jamiem okrętują się na statek płynący z ładunkiem na Karaiby. Po niezwykle niebezpiecznej podróży morskiej, licznych przygodach i ucieczkach, docierają do brzegu nieznanego lądu. Okazuje się, że przybyli do Nowego Świata…


Myślę, że największym ciężarem jest kochanie tych, którym nie możemy pomóc.
 
Kolejny raz powracamy do niesamowitego świata Claire i Jamiego. Po rozstaniu w XIII wieku i poszukiwaniach Claire w wieku XX poznajemy dalsze losy ich historii, w tym to, co się wydarzyło w życiu Jamiego przez ostatnie 20 lat. Ich ścieżki jednak ponownie się łączą i czekają na nich nowe przygodny, wcale niemniej groźne niż poprzednie…

Przeżyli rozstanie, potem trudności losu i w końcu się odnaleźli. Jamie i Claire nie są już tymi samymi osobami, 20 lat przeróżnych wydarzeń odcisnęło na nich swoje piętno. Łączące ich uczucie nie osłabło, więc muszą na nowo poznać się wzajemnie i zaakceptować zmiany jakie w nich zaszły. Poznają się stopniowo, nie wyznają od razu całej historii, lecz częściowo opowiadają sobie to, co się wydarzyło. Nie obędzie się bez kłótni, łez wzruszenia i śmiechu. Po raz kolejny udowadniają, że prawdziwa miłość jest w stanie przetrwać wszystko.
Znowu pojawiają się utęsknione (mniej lub bardziej) postacie z poprzednich tomów, ale poznajemy całą masę nowych. Najbardziej polubiłam Młodego Iana, godny następca dorosłego już Fergusa. Za to najbardziej zaciekawił mnie Lord John Grey, mam ochotę dowiedzieć się więcej o jego losach.

poniedziałek, 14 marca 2016

Najlepsze cytaty z książki "Podróżniczka" Diany Gabaldon


Jest rok 1746. Szesnastego kwietnia armia króla Jerzego II rozgromiła wojska Karola Edwarda Stuarta w bitwie pod Culloden w Szkocji. Po walce Anglicy przeczesali pole bitwy, dobijając rannych. Większość tych, którzy przeżyli, stracono w Anglii, a tysiąc jeńców sprzedano jako niewolników do pracy na amerykańskich plantacjach bawełny.
Rok 1968. Claire, zagłębiając się w dokumenty z epoki i drżąc o Jamiego, usiłuje odgadnąć koleje jego losu. Czy „Czerwony Jamie” przeżył masakrę pod Culloden? Tak właśnie przypuszcza i powraca w wiek XVIII. Razem z Jamiem okrętują się na statek płynący z ładunkiem na Karaiby. Po niezwykle niebezpiecznej podróży morskiej, licznych przygodach i ucieczkach, docierają do brzegu nieznanego lądu. Okazuje się, że przybyli do Nowego Świata… 




Myślę, że największym ciężarem jest kochanie tych, którym nie możemy pomóc.

– Czy pani wie, co to znaczy kochać kogoś i nigdy... nigdy... nie móc mu dać ani spokoju, ani radości, ani szczęścia? I wiedzieć, że to tylko dlatego, że nie urodziła się pani odpowiednią osobą?

Wiesz, co to znaczy żyć dwadzieścia lat bez serca? Być połową człowieka i zapełniać braki czymkolwiek, co wpadnie ci w ręce?
  
Od bardzo dawna się nie bałem, Angielko (…).
Ale teraz się boję. Bo istnieje coś, co mogę stracić.

Wiara to równie potężna siła, jak nauka.

Świadomość swego przeznaczenia nie zawsze ułatwia życie, ale człowiek nie traci przynajmniej czasu na pytania czy wątpliwości. A uczciwość, no cóż, również potrafi być źródłem nie lada kłopotów. Chociaż przypuszczam, że jeśli człowiek pozostaje uczciwy wobec samego siebie i zna swoje powołanie, to rosną jego szansę na to, iż nie będzie miał poczucia zmarnowanego życia.

wtorek, 23 lutego 2016

Najlepsze cytaty z "Uwięzionej w bursztynie" Diany Gabaldon


Jest rok 1968. Claire Randall powraca wraz z dorosłą córką Brianną do Szkocji. Tu pragnie wyznać prawdę równie zaskakującą, jak wydarzenia, które ją zrodziły: prawdę o starodawnym kręgu kamiennym... o miłości przekraczającej granice czasu... o szkockim wojowniku Jamesie Fraserze...
   Ale jest też rok 1745. Claire udaje się do Paryża, aby zapobiec skazanemu na klęskę powstaniu w Szkocji pod wodzą księcia Karola Stuarta. Chce ocalić córkę i mężczyznę, którego kocha...


 
Ale zobowiązania są tyle warte, ile ludzie, którzy je podejmują.

Ale rozmawiam z tobą, jak z własną duszą – wyznał. (...) – Twoja twarz, Angielko, to moje serce.

– Krew z mojej krwi i kość z mojej kości. Nosisz mnie w sobie, Claire, i nie możesz mnie opuścić. Nieważne, co się stanie. Jesteś moja, na zawsze, czy tego chcesz, czy nie, czy mnie pragniesz, czy nie. Moja, i nie pozwolę ci odejść.

– Cóż, nie powiem, że nie jestem o niego potwornie zazdrosny – wyznał z żalem. – Ale nie mogę mu zazdrościć twoich snów. Albo twoich łez. (...)
– Nie?
W półmroku widziałam krzywy uśmiech.
– Nie. Kochałaś go. Trudno mieć ci to za złe. Pociesza mnie jednak świadomość... – (…)
– Świadomość czego?
– Że tak samo opłakiwałabyś mnie – dokończył miękko.

niedziela, 14 lutego 2016

Recenzja #78: Uwięziona w bursztynie - Diana Gabaldon


Tytuł: Obca #2 - Uwięziona w bursztynie
Autor: Diana Gabaldon
Wydawnictwo, rok wydania: Świat Książki, 2015
Ilość stron: 837

   Jest rok 1968. Claire Randall powraca wraz z dorosłą córką Brianną do Szkocji. Tu pragnie wyznać prawdę równie zaskakującą, jak wydarzenia, które ją zrodziły: prawdę o starodawnym kręgu kamiennym... o miłości przekraczającej granice czasu... o szkockim wojowniku Jamesie Fraserze...
   Ale jest też rok 1745. Claire udaje się do Paryża, aby zapobiec skazanemu na klęskę powstaniu w Szkocji pod wodzą księcia Karola Stuarta. Chce ocalić córkę i mężczyznę, którego kocha...


 
Ale zobowiązania są tyle warte, ile ludzie, którzy je podejmują.

Po przeczytaniu pierwszego tomu Obcej nie mogłam się doczekać dalszej części ich losów, przez co sięgnęłam po Uwięzioną w bursztynie zaraz po skończeniu poprzedniej. Całkowicie urzeczona Jamiem i jego związkiem z Claire, tamtejszymi obyczajami i oszałamiającą szkocką aurą nie mogłam się długo z tym ociągać.
Tym razem śledzimy na oko dwa odrębne wątki, które mają ze sobą więcej wspólnego, niż się wydaje i jak się okazuje, nic w przeszłości nie stało się bez przyczyny.
Pierwszym z nich są wydarzenia w wieku XX – Claire i jej córka Brianna powracają do Szkocji. Spotykają się z Rogerem Wakefieldem, który pomaga im rozwikłać tajemnicę tego, kto na pewno zginął w bitwie pod Culloden, i okazuje się być z tym wszystkim bardziej powiązany, niż można by się spodziewać…
W drugim powracamy do XVIII wieku, gdzie Claire i Jamie wyruszają do Francji by powtrzymać jakobickie powstanie. Zostają wrzuceni w sam środek francuskiej arystokracji pełnej intryg i tajemnic.

piątek, 29 stycznia 2016

Najlepsze cytaty z książki "Obca" Diany Gabaldon


Miłość silniejsza niż czas.
Akcja tej sugestywnej powieści, pełnej zwrotów i zaskakujących zdarzeń, rozpoczyna się w roku 1945. Claire Randall, jeszcze niedawno wojenna pielęgniarka, spędza wakacje w Szkocji. Dotknąwszy starego kamienia, nieoczekiwanie... przenosi się w przeszłość. Trafia w niespokojne czasy, znaczone wojną domową, przesądami i szaleństwem czarów. Nie ma pojęcia, jak odnaleźć się w roku 1743. I nie wie, że w nowym i niezrozumiałym świecie czeka miłość jej życia: Jamie, z którym los połączy ją na dobre i na złe.



Jestem twoim panem... a ty moją panią. Chyba nie mogę posiąść twej duszy, nie tracąc własnej.


I sądzę, że szacunek dopuszcza tajemnice, ale nie kłamstwa.
 
Wiedziałam, że mnie kocha, było to dla mnie równie oczywiste jak to, że żyję. Tam bowiem, gdzie jest miłość, słowa są niepotrzebne. Miłość jest wszystkim. Jest nieśmiertelna. I wystarcza za wszystko inne.

Upokorzenie jest gorsze od fizycznego bólu.

sobota, 23 stycznia 2016

Recenzja #76: Obca - Diana Gabaldon




Tytuł: Obca #1 - Obca
Autor: Diana Gabaldon
Wydawnictwo, rok wydania: Świat Książki, 2015
Ilość stron: 709


Miłość silniejsza niż czas.
Akcja tej sugestywnej powieści, pełnej zwrotów i zaskakujących zdarzeń, rozpoczyna się w roku 1945. Claire Randall, jeszcze niedawno wojenna pielęgniarka, spędza wakacje w Szkocji. Dotknąwszy starego kamienia, nieoczekiwanie... przenosi się w przeszłość. Trafia w niespokojne czasy, znaczone wojną domową, przesądami i szaleństwem czarów. Nie ma pojęcia, jak odnaleźć się w roku 1743. I nie wie, że w nowym i niezrozumiałym świecie czeka miłość jej życia: Jamie, z którym los połączy ją na dobre i na złe.



A wiedzieć to nie to samo, co zobaczyć na własne oczy.


Obca jest jednym z tych przypadków, w których najpierw zobaczyłam ekranizację, a dopiero potem zabrałam się za czytanie pierwowzoru. Na początku nawet nie wiedziałam, że serial powstaje na podstawie książek i dlatego też zaczęłam od niego. Do tego stopnia mi się spodobał, że wiedziałam, iż muszę przeczytać książki.
Kończy się II Wojna Światowa, a Claire Randall ponownie jest ze swoim mężem po kilkuletniej rozłące. Przed powrotem do normalnego życia postanawiają wybrać się na wakacje do malowniczej Szkocji. Tam Claire, przez tajemniczy krąg Craigh na Dun, przenosi się z 1945 r. do osiemnastowiecznej Szkocji. Pomimo tego, że te czasy naznaczone są brutalnością, śmiercią i intrygami, Claire odnajduje się w tych czasach z pomocą przystojnego Szkota, Jakiego Frasera. Tak rozpoczyna się jej pełna akcji przygoda..